GÜNÜ KURTARMAK

Gül Saydam
Diğer Yazıları
Sevgili okurlar;biz günü kurtarıyor muyuz,yoksa günü yaşıyor muyuz...?!
Bize göre;günlük koşullanmış üreten değil tüketen mekanik bir robot halini yaşar durumdayız,bak onda var (!)bende de olsun,olmalı diyerek günümüzü,zehir edip,yarınını düşünmeyen kim kime dumduma biçimselliğine bürünmüş amaçsız insan topluluğu hallerindeyiz.

Yaşadığımız son asrın belkide en büyük hastalığı "günü kurtarmak" felsefesidir.Genç-yaşlı hemen her kuşağın düşünce sitemine sirayet eden bu hastalık sayesinde;artık insanlar günübirlik düşünmekte çok büyük ideal yada gelecek peşinde koşmak yerine bulunduğu anı değerlendirmenin peşinde koşmaktadırlar.Tabii ki anı ya da günü kurtarayım derken; ne derece faydalı davrandığı da meçhul!

Bazı kişiler düşündükleri işlere hemen girişir ve bunun tecrübesine erken varırlar.

Bazı kişiler ise çok düşünür,sık dokurlar,ince görmek isterler ve bu yüzden işine karar verip başlayanlardan daha geride kalırlar,işe başlamanın işin yarısı olduğunu anlamak istemezler.

Her işin bir yolu yöntemi vardır.Bir iş yapılırken en uygun yol ve yöntem seçilmelidir ki,başarı şansı yüksek olsun.
Acı bir olayla karşı karşıya kalındığında bu üzüntüyü derinden hısseden ve acı çeken kişi olayı yaşayandır.Başkaları bu durumu çok fazla umursamaz.Bu yüzden el elin acısına üzülmez.Ne kadar üzülüyor gözükseler de davranışları yapmacıktır.

Durup hep birlikte düşünelim,hayat bu kadar hızla akıp giderken;biz ne yapıyoruz,neyin mücadelesini veriyoruz,ya da ne için yaşıyoruz...


UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz yorum eklenmemiştir.